Przekłady

Przekład klasycznych tekstów chińskich jest jednym z najważniejszych obszarów mojej pracy naukowej. Traktuję go nie jako techniczne przeniesienie tekstu z jednego języka do drugiego, lecz jako formę interpretacji filologicznej, wymagającą pracy z językiem klasycznym, komentarzem, tradycją przekazu oraz kontekstem kulturowym, w którym powstawały i funkcjonowały dane teksty. Bliska jest mi myśl Umberta Eco, zgodnie z którą interpretacja powinna respektować intencję tekstu i nie pozwalać, by została ona całkowicie podporządkowana intencji czytelnika. W przekładzie dokładam więc starań, aby głos tekstu nie został zagłuszony przez późniejsze oczekiwania, obce kategorie pojęciowe ani nadmiernie europocentryczne spojrzenie. 

Szczególną uwagę poświęcam problemowi przekładalności pojęć klasycznej tradycji chińskiej na język polski. Kategorie takie jak ren 仁, yi 義, li 禮 / 理, dao 道, de 德, xin 信, cheng 誠, xiao 孝 czy junzi 君子 nie mają prostych odpowiedników w językach europejskich. Dlatego w przekładzie ważne jest dla mnie nie tylko znalezienie polskiego ekwiwalentu, lecz także zachowanie świadomości, że każda decyzja translatorska jest zarazem decyzją interpretacyjną.

Przekłady klasycznych tekstów chińskich

Lúnyǔ 論語  - Analekta
przekład z języka chińskiego klasycznego na język polski, opracowanie i komentarz

Da Xue 大學 - Najwyższa nauka
przekład z języka chińskiego klasycznego na język polski, opracowanie i komentarz

Zhong Yong 中庸 - Powszednia praktyka drogi środka
przekład z języka chińskiego klasycznego na język polski, opracowanie i komentarz

Xiao Jing 孝經 - Księga Xiao
przekład z języka chińskiego klasycznego na język polski, opracowanie i komentarz

O przekładzie

W mojej pracy translatorskiej szczególnie ważne jest czytanie tekstów w ich własnym środowisku pojęciowym. Nie traktuję klasycznych tekstów chińskich jako zbioru uniwersalnych sentencji, które można bezpośrednio przełożyć na zachodnie kategorie filozoficzne, etyczne lub religijne. Interesuje mnie raczej to, jak tekst buduje znaczenie wewnątrz chińskiej tradycji języka, rytuału, relacji społecznych, komentarza i praktyki samodoskonalenia.

Przekład jest dla mnie sposobem uważnego czytania. Pozwala sprawdzić, gdzie polszczyzna otwiera przestrzeń dla chińskiego tekstu, a gdzie zaczyna narzucać mu własne, obce założenia. Dlatego moje przekłady są zarazem próbą zachowania możliwie szerokiego kontekstu znaczeniowego pojęć, które w tradycji chińskiej funkcjonowały inaczej niż ich najbliższe, pozorne odpowiedniki w językach Zachodu.